- 21
- May
- bollywood movie
Andere videotheken stallen de filmhoezen uit op de toonbank, als een tentoonstelling. Bijna elke klant loopt als eerste naar de dagfilms om te kijken welke bollywood movie nieuw zijn binnengekomen. Sommige klanten weten precies wat ze willen. Zij brengen zelf lijsten met filmtitels mee, van het internet gehaald en uitgeprint. Andere klanten komen minder voorbereid binnen en vragen in de winkel om advies. Ze gaan ervan uit dat het bedienende personeel alle films gezien heeft. De eigenaars laten niet blijken dat ze zelf zelden een Indiase film kijken en voorzien de klanten doortastend van professioneel advies. Natuurlijk weten ze wel iets over de inhoud van de films, onder andere dankzij de verhalen van hun klanten. Bij specifieke vragen is er altijd wel iemand in de buurt die er meer van weet. In Govinda Videotheek is er één personeelslid dat filmfan is, en dat vaak ingeschakeld wordt om klanten te informeren. In Ram’s Videotheek helpt de moeder van de eigenaar in de winkel, die in haar vrije tijd graag naar Indiase soaps en films kijkt. Op een drukke zaterdagmiddag verdringen de jongeren ik voor de koptelefoons. Giechelende vriendinnengroepjes en stoer geklede jongens komen dan de allernieuwste cd’s beluisteren. Bijna de helft van klanten is jeugdig. Bij Ram’s Videotheek was veertig procent van klanten jonger dan dertig jaar oud, bij Govinda vijftig procent. Ongeveer de helft van hen was jonger dan achttien jaar. Echter, een deel de jongeren komt alleen maar binnen om informatie in te winnen Hindoestaanse dansfeesten in het weekend.
De videotheken zijn het belangrijkste verkooppunt voor de toegangskaarten. ‘Hindoestanen zijn een danspubliek’, zei discjockey Cynthia Kishoenda-jal. ‘Dansen zit ze in het bloed.’ Soortgelijke uitspraken heb ik vaak gehoord. Naast filmvoorstellingen en videotheken vormen de vele dansgelegenheden in Den Haag dan ook een belangrijk aspect van de Bollywood movie. Elk weekend zijn er feesten, concerten, missverkiezingen, shows of theatervoorstellingen te bezoeken. In het trouwseizoen (mei tot november) zijn de bruiloften grote publiekstrekkers met gratis toegang, lekker eten en een populaire band. Regelmatig zijn er shows van Indiase acteurs of muzikanten, of van Indiase muzikanten uit Engeland. Niet alleen jongeren maar ook sommige ouderen participeren in het Hindoestaanse uitgaanscircuit, soms tot diep in de nacht vergezeld van hun kinderen. Belangrijk is hier om een verschil te maken tussen ‘Surinaamse feesten’ en ‘Hindoestaanse feesten’. Surinaamse feesten zoals de Good Times Porties worden bezocht door alle soorten jongeren met een Surinaamse achtergrond, en daarnaast ook door een handjevol Marokkanen en ‘Nederlanders’. Op zulke feesten kan het gebeuren dat een MC de zaal toeroept: ‘Yo, alle Javanen handjes in de lucht! Yo, en nu alle Hindoestanen!’ Deze feesten zou ik niet tot de Bollywood movie scene rekenen. Bollywood is er nauwelijks aan de orde. Er wordt helemaal geen Indiase filmmuziek gedraaid, en weinig muziek van lokale Hindoestaanse artiesten. Caribische ritmes en westerse popmuziek overheersen. Daarnaast zijn er Hindoestaanse feesten waar Hindoestanen onder elkaar zijn. Als hier blanke Nederlanders of Creolen aanwezig zijn, zijn ze ofwel aangetrouwde familieleden van Hindoestanen, ofwel barpersoneel, ofwel mensen met een professionele interesse zoals reporters en fotografen.